Son Durak

Fire vermiş bir kalbin iletisi...

Şimdi bir merdiven boşluğuna sığdırılmaya çalışılır acılarım...
Kimse bilmez ki küf kokan bir haziranda ölüydüm.
Aşktı berat eden benden...  
Koştum mavilerin gölgesine ki dinsin bu onulmaz sızı.
Dedim beyazın bir kolu da ben olayım. Bulduklarımda kayboldum. gayb oldum...
Neyleyim... Şimdi bir sevdanın arka sokağına kıvrılır yalnızlığım.
Kapılarım çalınmaz. Herkes dönmeyi mi unuttu? Gitmek mi yalandı yoksa?
nerde aşkın o deli yemini?  
Başlaması memnu olan gitmekle mi bitmeliydi?

Bir aşk geriden takip ederim hayatı.
Hayattakileri.Geç kalmışım yaşamaya...
Sana... Neyleyim... Nasıl bırakırım seni ki hayat zorludur.
Kanamaktır kazanmanın diyeti!
Nasıl döneyim yüzümü senden gayrisine.
Uzayan yolsa azalan aşk mı?
Nasıl yitsin içimdeki bir vahiy sabahı...
Sancılar nasıl sığdırılır unutmaya? Ve sözler ve yeminler...
Ve sevda darağacında.
Elimi çeksem senden olacağım...
Çekmesem kendimden...
Bensiz olunur da sensiz olunmaz imiş.
Yaralar suya değinceye kadar sevmeliymiş.
Bilemedim neyleyim...
İyisi mi kendimi senden azad edeyim...
ey kendim!!! söyle nerdeyim?
   
Sol yanıma düşer memleket kavgaları...
İçimde bir kuyu Yusuf dilenir...
Gelene meyil vardır da ya gidene?
Unuttuğum dilimden düşendi...
Sözlerim asi ve hırçın bir dalga...
Sığacağım deniz ararım.
Müsaitse sığınabilir miyim gözlerine?
Ya da bırak düşeyim adının ilk hecesine...
Bir elim Fırat?ın serin sularına değer...
Ve içimden bir Yusuf güzeli gelir,geçer...
Gözlerimden geçer geçmiş ve gelecek sular...
İzbelerimde yitirdiğim tebessümün o esrik tadıdır...

Gitmelerle yazdım adını salkım saçak yamaçlara...
Kıyılarında terkedilmişliğ in o kesif kokusunun duyulduğu sahipsiz bir maviyim şimdi.
Her gece biraz daha eskir adım, biraz daha azalırım...
bilmek ne yaman şey!!!
Ve kalmak kör bir umutta ne acı! Ve yollar zalimdir.
Hiçbir yerde görülmemiştir ardına bakanı...
Ve yar bir yudum keder...
ahh ki yar bilinmedik dertleriyle içime düşer!
Vay ki yanar sevda nöbetlerinde gecemin elleri.
Mahremimdir kuytularda sana seslenmişliğim.
Kuyulardır merhametine hasret kaldığım.
Ve gece ne de çok dert gizler içinde.
Elim ki erişir göğsüme o vakit kanar müphem yüzü.ölmeye hasretim!!!
 
Akşam alacasıdır gözlerim.
Bakışlarımda taşıdığım ömrüm ve onyedime sığdırdığım acılarım var,
Kaydı düşülmemiş,düşmemiş acılar...
Kendimi hangi çığlıkta bıraktıysam gene hala dönmedim bana.
Kaybettim kendimi bu şehrin teşne yorgunluğunda,mağrur bir söz edasıyla...
Kim bilir şimdi hangi çıkmaz sokakta boğuk feryatlar savuruyorum göğe!
Kim bilir kimde kaldım gene...
Bu kaçıncı kayboluştur bu kaçtır silinir adım...
Ben ki asir bir gece söz de kalsın ses de.
Bana beni bulun yeter!
En kavi sebeplerimi harcadım yar yoluna.
Bilmek gözümün ardında...
Ve sevda sızım sızım sızlar ellerimle uçurum arasında.
Bu yanılgılar sürer beni var ile yok arasına...
Yüreğim... Yüreğim ki dağ.
İçine saklı denizler almış,varlığı hiç olmuş coğrafya.
Kutsal bildiklerim benden cayanlardı.
Kim ki gitmeyi vebal bildi ben ona meftun oldum.
İşte odur ki ne varım ne yokum!
 
Yorulduysam bil ki yorgunluğum sensin!...
Değişmeler hep sana kaydı...
Bak ben hala aynıyım..yani biraz yetim ..biraz kendim...
gelmeli misin?
fire vermiş bir kalbin iletisi...
önemsiz posta olarak belirle

3/5/2007 | Kategori: SEVGiLiYE | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

Ay ŞAHRUD

Ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi
Cehennem yangınlarında
Ölmeden çıktıysa bedenim;artık
Benim olmalıyım,benim
Yeter yüreğimi bir çift gözün
Ateşine rehin verdiğim,
Ateş artığı değildir karşılığımız
Pusatını dağ sesine alan
Firarını mermisine emanet eden
Bir namludur bu eşkıya sevda ki;
Zulasında asılı durur kefenlediği ölümü
Ellerinin çeliğine su verilmiştir.
Ta adem'den beri
Bilir ve intihar curetiyle yoklar yüreğinin tetiğini
Güneşin kızılca kıyametine çatar
Kuruyan umut dallarını
Yanacaksa cehennemden beter yanmalı
Kim anlar ki; eşkıyanın sağlamlığını
Özleminin çiseyle yıkanmış şafak değerini kim?
Hani ellerine kuşlar inerdi
Kardan üşüyen kuşlar
Bahçen kuş sevinçleriyle inlerdi
Ay ŞAHRUD
Eşkıya yüreğime çığ düştü
Üşüyorum ha...
Aç ellerini

Geldim mutsuzluğumla
Yürek susuzluğumla
Koynuna al demiyom
Eşikte koyma beni
Koynunda yatır demem
Yeter bağışla beni

Aç ellerin gireyim,
Sana ömrüm vereyim
Kuruyan dudaklarına
Nefesimi süreyim

Dağlara küs olur mu
Bahara yas olur mu
İki can bir bedenken
Ayrı yatmak olur mu
İki yürek bir canken
Ayrı düşmek olurmu

Biliyorum suçluyum
Kentin kirli suyuyum
Sevmesini bilmiyorsam
Geçmişin sonucuyum...

3/5/2007 | Kategori: SEVGiLiYE | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

Mutlulukta yazılır bazen...

Şimdi sadece yazmak istiyorum... 
Çünkü mutluluğumu paylaşacağım kimse yok yanımda...
O kadar zamanında geldin ki hayatıma..! 
Tam bitme noktasındayken,tam yitiyorken içimdeki ben!

O kadar sıcak,o kadar içten,o kadar "sen"le geldin ki... 
Kalbimdeki sancılara yer kalmadı! 
Defolup gittiler işte bak.. 
Senin sayende!
Senin gülüşünle.. 
Mavilerinle...

İçimdeki tüm soru işaretleri kayboldu iki kelimeyle... 
Meğer ne çokmuşsun içimde! 
Ne büyükmüş sana ayırdığım yer. 
Herkesten kaçarken "ilk"lere düşmek... 
çok garip!

İşte şimdi çığlık çığlığa bağırmak istiyorum seni 
sevdiğimi... 
Herkes duysun istiyorum... 
Ne büyük aşkmış be! desinler istiyorum! 
Ya da sadece sen duy.. 
Onları boşver, sen bilsen yeter bana.. 
Haykırmasam, sadece fısıldasam sana... 
Herkes bilmese.. Bu bizim aşkımız olsa sadece... 
Bizim sırrımız olsa..!

DEĞER BİLENE....

29/4/2007 | Kategori: SEVGiLiYE | Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

SEVGİLİYE SON MEKTUP

Bir gün daha yaşandı ve bitti.Yeni bir güne tekrar açtım gözlerimi farkı yoktu aylardır uyandığım sabahlardan.Değişen tek şey takvim yaprağındaki rakam oldu.Yakalandığım hastalıktan kurtulmaya çabalıyordum ve her seferinde daha derine batıyordum. İlacımın zaman olduğu söylendi. Zaman denilen ilacı vaktini geçirmeden aldım ama hiçbir etkisi olmadı. Ne bir yan etki nede bir olumlu etki. Sonuç negatif. Antibiyotik olarak aldığım miller her yudumda içerimde oluşmuş yaraları tuz basarcasına yakarak geçti.Alev alev yaktı.Ben daldığım ufuktaki hayalinle beraberken anlayamıyordum artık yanımda konuşulanları.Bazen nerde olduğumu bile kavrayamıyordum nasıl bir illetse öyle sarmıştı bedenimi benliğimi.Etrafımda ki insanlara aldırmadan kendi içimde büyüttüğüm yalnızlığımla beraber oturup seninle geçen günlerimi düşünerek gitmendeki mantığı bulmaya çalışıyorum.Sana göre insan doyduğu yerde mutluydu. Bense bu doğduğum, doyduğum, aşığı olduğum şehirde mutlu değildim. İnsan sevdiği yanında olmazsa neresi olursa olsun mutlu olamıyormuş.

Şimdi tek merakım yine sensin. Doyduğun o şehirde cidden mutlu musun,yada hiç anıyor musun ismimi, bir sigara yakarken böcüğüm olsa sigarayı şöyle içerdi, miller'ına limon katmadan içmezdi, patates kızartması onun vazgeçilmeziydi diyor musun? Ben de saçmalıyorum işte adımı anacak olsaydın gitmezdin zaten di mi. Ben adını nefes aldığım her saniye andım ve ben gitmedim. Artık hastayım belki de yasta bilmiyorum ama ben seni beklemekten hiç vazgeçmedim. Bu aşığı olduğum şehirde sensizde olsam yaşamaya devam ettim.

Ve bugün anlamsız bir istekle sana bu ilk ve son olan mektubu yazdım.İster oku ister at.Bu senin sorunun. Bugün her şey son bulacaktı. Ardından çektiğim acı,yazdığım şiir,dinlediğim hüzün şarkıları ve en önemlisi aylardır arkan sıra döktüğüm gözyaşı bugün son kez akacak gözümden ve yanaklarım bugün son kez ıslanacak.İşte böyle sevgili dedim ya artık hastayım yada yasta ben bile bilmiyorum.Tek bildiğim mutluluğun artık dudaklarımda acı ve sahte bir tebessüm olduğu.Ben biz olmaktan vazgeçtim sevgili.Ve son kez başka bir şehirden ELVEDA…

Mutlu ol sevdiğim...

Seni ne çok sevdim ben. Ne çok gözyaşı döktüm senin için. Geceleri sen yatağında meleklerin kanatlarıyla uçarken ben penceremin önünde senin rüyana girmek için dua ederdim. Bir bakışına, bir dudak kıvrımında titreşen gülüşüne ulaşmak için dünyanın bütün çiçeklerini önüne sererdim.Şiirler, şarkılar, sevgiler içimde tutuşan bir ateş, onun yangınında senin için kül kesildim. Ağır hastalar geceyi zor geçirir. Sabahı bekler kırgın yürekler, hasta umutlar, yalnız ruhlar. Yalnızdı gecelerim. Hastaydı gecelerim. Kan kaybından giden bir yaralı gibi umarsızdı gecelerim. Bir uçurumun kenarına beni taşıyan karabasandı gecelerim. Adına yalnızlık dedim. Sensizlik dedim.. Sen beni bilmedin, beni tanımadın, beni sevmedin.. Bu bir ölümdü, bu bir fermandı .. Bıçak kesmez artık beni, ip asmaz, çeküller yüreğimi taşımaz. Yaşamak mümkün değil, yalnızlık karanlık kapılarıyla üstüme kapandı. Amansız acılar içindeyim.

Ey Sevdiğim.. Ben seni ne çok sevdim. Dünya bildi, bir sen bilmedin. Yalnızlığın diğer adı aşka karşılık almamaktır. Kaçılamayacak kadar yakın, tutulamayacak kadar uzak bir yerdesin.. Benim aşkıma yalnızlık kucak açtı. Senin yokluğuna dokundum, içim yandı. Odamın çıldırtan sessizliğinde sana seslendim. Yankısı döndü dolaştı, senin kapıların bana kapalı. Kendi sesim yine bana ulaştı. Anladım ki beni hiç duymayacaksın.Sana sitem edemem. Sana kırılamam. Bir tek dileğim var senden, son bir tek isteğim. O da mutlu olman.Mutlu ol sevdiğim.. Biriciğim.. Aşkım. Nereye, kime gidersen git yeter ki sen mutlu ol...

20/4/2007 | Kategori: SEVGiLiYE | Yorum (1) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

Sen...

Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.

Bugün sardunyalarım da açmadı
Belki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum
Duyuyor musun, orada mısın,
Var mısın, yok musun?
Bir tek şeyi unutma!

Seni sevdim ben.

Yanarak, yıkılarak

Aklıma her geldiğinde ağlayarak....

14/4/2007 | Kategori: SEVGiLiYE | Yorum (10) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

Gitme...

14/4/2007 | Kategori: SEVGiLiYE | Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

EN HÜZÜNLÜ ŞİİR

10/4/2007 | Kategori: SEVGiLiYE | Yorum (4) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

<Önceki Yazılar | Sonraki Yazılar>